Handicap International runt twee revalidatiecentra in Cambodja, met name in Takeo en in Siem Reap. Aanvankelijk werden in die centra prothesen gemaakt voor slachtoffers van mijnen. Thans bieden ze ook verschillende diensten inzake orthopedie en kinesitherapie, zowel voor slachtoffers van mijnen, als voor verkeersslachtoffers, mensen die een arbeidsongeval hebben gehad en kinderen met aangeboren afwijkingen. Een been verliezen betekent in Cambodja bijna automatisch dat je geen inkomen meer hebt. De meeste mensen werken er immers in de landbouw. Met een prothese kunnen ze weer werken en hun gezin onderhouden.
Buy is een van de patiënten van het centrum in Takeo. Hij had een ongeluk in 1995, toen hij het vee aan het hoeden was. “Ik was aan het wandelen in gezelschap van een jongere van mijn leeftijd en een jonger kind, toen ik plots een onbekend voorwerp zag”, zo herinnert Buy zich. “Zo’n ding hadden we nog nooit gezien”. Hij tekent het voorwerp in het zand. Het gaat om een projectiel, afgeschoten met een raketwerper van het type B40.
De jongeren waren geïntrigeerd. Een van hen begon erop te slaan met een stok. Al snel begon ook een tweede erop te slaan. Buy stond vlak bij hen. Plots ontplofte het ding. Twee jongeren waren op slag dood. Buy raakte gewond. Zijn vader en een buurman brachten hem naar het ziekenhuis in Takeo. Onderweg verloor hij het bewustzijn. Toen hij weer tot bewustzijn kwam, bleek dat hij een been, een arm en twee vingers van zijn andere hand kwijt was.
Wanneer Buy over die pijnlijke gebeurtenis vertelt, vertrekt zijn gezicht. “Anderhalf jaar lang zat ik thuis. Ik was de hele tijd droevig. Ik deed niks en wou niet naar buiten gaan.” Uiteindelijk ging Buy naar het revalidatiecentrum van Handicap International in Takeo.
De technici maakten een beenprothese voor hem. Hij moest ook zijn spieren versterken, zijn evenwicht verbeteren en weer leren lopen. Ook voor zijn arm kreeg Buy een prothese. De kinesitherapeuten leerden hem ook hoe hij zijn dagelijkse leven kon vereenvoudigen.
Buy was natuurlijk graag landbouwer geworden. Dan had hij kunnen samenwerken met zijn familie. Het personeel van het revalidatiecentrum heeft hem doen inzien dat hij door zijn handicap geen zwaar werk meer kan doen. Toch zijn de prothesen een hele hulp voor hem. Hij kan nu weer naar buiten gaan en zijn vroegere activiteiten opnemen. Door zijn werk kan hij weer zijn plaats in de familie innemen.
Buy is geen alleenstaand geval. Het leven van veel mensen is ingrijpend veranderd na een ongeval met een explosief.
Met 48 euro kan Handicap International de slachtoffers een aangepaste prothese geven en hun zo ook een nieuw leven bieden. Zo kunnen ze niet alleen weer leren gaan, ze worden opnieuw een volwaardig lid van hun gemeenschap en kunnen er weer een actieve rol in spelen.
